Iogurt de fresa

He vuelto a reencontrarme con esta canción y me ha vuelto a fascinar una vez más, esa lírica, esas rimas, ese ritmo, esas metáforas...

Un clásico a la par que una gran canción aplicable a cualquier ámbito de la vida.

Primero la letra, cómo no:

Érase unha vez un iogur de fresa namorado dunhas natillas de vainilla
que vivían na neveira un pouco máis arriba arriba da súa cabeza.

O iogur de fresa intentaba cada día achegarse ás natillas para explicarlle o que sentía
pero cada vez que as vía tremía coma un flan.

-"¿Qué podo facer para que se fixe en min?"-preguntoulle a un vaso de leite con "nescuik. Dame un consello, sei que en ti mollan magdalenas, "korn flakes" e mais galletas"
-"Mira iogur de fresa o que che podo decir é que a xunto dela vas a ter que subir"
-"Ai vaso de leite non sei por onde ir"!
-"Pois apura que mañán caducas".

O iogur de fresa armado de valor botoulle un par de conservantes e así se arriscou
ata que chegou a arriba a xunta do seu amor.
-"Cariño, xa estou contigo"
-"Pero como se atreve pedazo descarado non ve que estou casada con un biodesnatado que non precisa frío durante tres meses e non coma vostede"

Qué putada! Si amigos, a quen non lle pasou nunca, quen non foi un iogurt de fresa, namorado desas natillas, e por que sempre ten sempre que haber un puto biodesnatado, que se leve esas natillas. Esta é a miña historia... eu son o biodesnatado.

Dixo o iogur de fresa:"de todo isto aprendín. Non Quero un corpo "danone" E un cerebro "petit sui".

El link a la canción en sí misma aquí, a un simple click de distancia ;) :

http://media.vieiros.com/apologhit/markinhos-drinkin-iogur-de-fresa.mp3